Daddy*
ne kadar boş kalırmış sözler, karşındaki en sevdiğinin üzüntüsü olunca.
korkak olurmuşsun. öfkenden kudururmuşsun. yollar gittikçe uzak, sesin boğazında bi düğüm olurmuş.
hele ki en sevdiğin iki kişinin tam ortasıysa yerin.
hele ki gözünden bile seni bilebilirlermişse.
evet benciliğin dikalası belki. beni benden çok anlamanı beklemek ya da seni senden çok anladığımı düşünmek. ben yaptım.
bildiğim, düşündüğüm gibi davrandım sana ve bekledim.
kendi kırgınlığımı, cesaretimi; senin öfkeni, kararlılığını bekledim.
herkes kendince doğruyu yapar. ben doğruyu değil de, genelde gönlümü kovalarım. ne kadar başıma iş açsa da, vazgeçmek olmuyor, yapamıyorum işte. gene dinledim. gene yanlış, ben oldum.
evet o anlaşılmaz öfkem vardı. bitti. geçti. işte 3 günlüktü, 5 günlüktü. o kadar anlaşılmazdı. senin raflara koyup kaldıracağın kadar asırlık, yıllık değildi.
ben yapamadım, sen yaptığını sanıyorsun.
sen bilmiyorsun, düşünemiyorsun;
ben yapamadıklarım, kovalamadıklarım için suçlanıyorum.
ve evet; sen ağlıyorsun. ben ağlıyorum.
zaman değil dedin. belki.
ama şu baktığımız gökyüzü, onca konuştuğumuz geceler, aramızdaki o ince çizgiler, bir gün bize çok koyucak “bir”imizi ulaşılmaz yapacak olan kilometreler, Hamza’lı yolculuklar, domates çorba”m”, herşeyi içine bakıp karar verdiğini düşündüğüm küre”n”, şarkıların sözlerinden içini okuma çabalarım, sabahlara kadar süren ama nedense senin ertesi sabah hiçbir şey hatırlamadığın tartışmalarımız,, .. ..
ben bunları hızlı adımlarla unuturmuşum ya..
kimse unutmaz. bi gün hepsi en ağırdan içimize kazınır.
umarım o gün gelmez. hem de hiç gelmez.
çünkü biliyorsun ki, biliyorum ki ağır. çok daha ağır olacak ya da olur.
ben bildiğimden, artık gücüm olmadığından, farklı sözüm kalmadığından, “kendim”ce düşündüğümden sustum.
ama aslında herşey tek boyutluymuş. aynalar gerçek, gördüğümüz yansıma.
hele ki karşındaki insansa. ne kadar evirip çevirsen de göremediğin bi açı kalıyormuş.
ve ben bunu, sevdiklerimde tecrübe etmek zorunda kaldım.
evet; ben bi açıyı kaçırdım sanırım.
umarım sen kaçırmazsın.
Şubat 23rd, 2010 at 4:45 pm
çok sarhoşum ondan böyle açığım. belki bu yazıdan onlarca kavga malzemesi çıkar, ama kavga etmeye vaktimiz yok artık, gidiyorsun be can. yazmışsın.. olmuş.. candın, hala cansın.
not: can, kavgalar bitmedi daha, cansın dedim, öylesin, ama çok konuşulacak şey var daha. konuşur muyuz bilmem ama bir kere demiştim sana, arkasındayım onun. sen hep benim için oradasın. güzelsin. oradaki güzel..