iş aramak istemem.
çamaşırları yıkamak istemem.
toplanacak onca eşyayla yüzyüze bile gelmek istemem.
kararlar almayı sevmem.
“değişim; değişmeyen tek şeydir.” benim baş ilkem olsun istemem.
işime karışılmasını hiç sevmem.
domatesli, mozarella”lı, fesleğenli,zeytinyağlı çok tahıllı ekmekteki sandviçse; şu an en çok hatırlayıp, içinde kaybolmak istediğim şey.
işte buna bayılıyorum.
uzun zaman sonra rakı içtim. çok özlemişim!
rakıyı ayrı ama yanında bi o kadar şeyi daha özledim ki şu anda.
uçup gidesim içenlere eşlik edesim, uyuyanların yanına usulca sokulasım var.
sevdiklerimi özledim.
olan onca şeye, beni kıran onca yanlarına rağmen şu anda. tam yanlarında olmak. ah! çok istedim ya!
kötüleri unutup, yenileri konuşasım; ellerinden tutup, tüm gece bırakmayasım var.
kiminiz uzakta [...]
Ne ara siz bu kadar bencil oldunuz; hepiniz.
yeniniz, eskiniz, bildiklerim, bilmediklerim, bileceklerim..
ben mi verdim elinize o ucu ışıltılı deynekleri, tozu dumana kattığınız pelerinlerinizi?
ben nerdeydim ya da gözlerimin ikisini birden ne bürümüştü de eksik kaldım, algım, duygum yitik böyle?
evet balık olmuşum ben. rengarenginden.
anlamamışım. anlamamışız.
keşke öğrendiklerimizi unutmasak. hiç!
ya da hepimiz aynı anda unutsa..
bir “0-sıfır” istiyorum bi kaç [...]