ne kadar boş kalırmış sözler, karşındaki en sevdiğinin üzüntüsü olunca.
korkak olurmuşsun. öfkenden kudururmuşsun. yollar gittikçe uzak, sesin boğazında bi düğüm olurmuş.
hele ki en sevdiğin iki kişinin tam ortasıysa yerin.
hele ki gözünden bile seni bilebilirlermişse.
evet benciliğin dikalası belki. beni benden çok anlamanı beklemek ya da seni senden çok anladığımı düşünmek. ben yaptım.
bildiğim, düşündüğüm gibi davrandım sana ve [...]
belki sondur burada diye, zordu sabah yataktan kalkmak
ve zor tekrar son uykuya teslim olmak.
ağladım.sevdim.sövdüm.güldüm.
çok güldüm.dinledim.sustum.
özledim.aradım.terkettim.
sarıldım.bekledim. ..
sen geldin.sen elimi tuttun.
sen hiç aramadın.sen en olmadık şeyleri söyledin.sen gittin.sen beni sevdin. sen şaşırttın.sen yanılttın.
sen se üzdün. ..
ne kaldı? hiçbiriniz.
siz kalmasanız da; ben
unutmayacağım zaman zaman
her birinizi.
özlicem.isticem.sayıcam.sövücem.
bi kez daha unutucam.
..
dilerim;
siz de beni hatırlayın.
özleyin.düşünün.etrafınıza bakın.sayın.sövün.
ve; gene unutun.
“evdeyim ve huzurun en dibindeyim” desem çok olucak ama uzun zamandır olmadığım kadar iyi.
ertelenen, final dönemiymiş, okul bitirmesiymiş diye zaman sırasına, “to do list”e yazılanlar da yapıldı. checked.
tamam.
ama beklenen, özlenen o boşluk, hoşluk tam olarak gelmedi, gelmiyor.
hani diyorum tamam bundan öncekileri başıma ben sardım. kaşındım. karıştırdım. dürttüm. kudurdum. da,
şimdi duruyorum. hareketsiz. kımıldaman. aramadam. sormadan. gelip [...]