ya bi başka İstanbul..
garip bi yer.. içindeyken seni boğan, dışındayken çağıran; nefesini kesen ve yüzüne bi öpücük konduran..
(yani şairler haklıymış; onları gün geçtikçe daha da anlayacağım sanırım)
…………..
haftasonum güzeldi..
konsermiş, arkadaşmış,taksimmiş..
…………
detaylara girecek olursak;
Burada alıntı yok çünkü bu yazı korumalı.
kaybetmek üzere olduğum ya da kaybettiğim bi çocuğu arıyorum.
nerdesin?..
mutlu ederdin sen beni; ama şu an ki mutsuzluğumun sebebisin sanki ve bu üzücü.
………
bi deniz.. bi kaç ağaç..
biraz rüzgar..
az sıcak (sen çoğunu sevmezsin; ki ben de),
bi gökyüzü,
biraz gece, biraz gündüz..
şimdilik bu kadarını alıp bi yere saklanalım, kaçalım bi süre..
sen “seninkiler”den, ben “benimkiler”den..
olmaz mı?..
bugün tüm sözlerim, iyiliklerim, kötülüklerim, sevdiklerim, üzdüklerim, özlediklerim, kaçmak istediklerim bir bir beni ziyaret ediyor.
her şey karmaşık, her şey yarım..