19.05.06
Ne kadar da çok hikâye var kafamda ya da kafalarımızda. Kaçı gerçekleşir? Ya da kaçı gerçekleşmeye yakındır? Saçmalama oranım nedir? Hiç bilmiyorum. Bilmeyi çok isterdim belki de. Bu kadar hayal kırıklığına uğramamak için.
İyi mi olurdu o zaman?..
Bilmem!..
Şu kilo aldığımı sandığım ama çevremdekilerin “yok saçmalama yahu!..” dediklerini düşündüğüm anda düşüverdin birdenbire akılma hassas baskülüm benim..
Anmamışım bu yönün ile seni uzun zamandır. Kapıdan girdiğim gibi süzüverirdi bakışların beni. Veriverirdin hemen notumu ve hiç esirgemezdin iyi-kötü aklından geçenleri her zamanki gibi. “Toparlamışsın biraz, iyi olmuş, yakışmış.” diye.. Ya da sofrada “Kuş kadar yedin. [...]
Gözlerim çok dolup, dolup boşalıyor bu aralar. Kalbim de şöyle avaz avaz bağırarak ağlamak istiyor. Okkalı bir neden arıyorum çok derinime inmeden. İnersem bulurum kesin özlemişlerdir beni ama inemem şimdi oralara..
Şöyle bir film izlesem, birkaç bunalım şarkı belki de birkaç bişey kadeh eşliğinde (alkolizm akımına mı kapılmaya başlıyorum ne:)..).. Akar yaşlar, arınır ruhum..